OVERDINKEL - Om een glimp van Jeanne Muller (nu 80) op te vangen, stond Wim Post (nu 79) op de stang van zijn fiets. Ze was een jaar of zestien en zat in de klas op de huishoudschool. Wim kon haar op dat moment nog niet bekoren. Tijdens het schuttersfeest bij Brilmansdennen kwamen ze elkaar weer tegen. Gert & Hermien traden op. Toen klikte het wel.
Wim groeit op aan de Gronausestraat in Losser. Hij doorloopt de lagere school, ambachtsschool en volgt de opleiding tot automonteur. Lang heeft hij niet aan auto’s gesleuteld. Hij komt in de metaal terecht en na diverse werkgevers komt hij bij Stork terecht. Hij volgt de avondschool en wordt opgeleid als lastechnicus. Na een vijfde reorganisatie is Wim ook aan de beurt en gaat aan de slag voor een detacheringsbedrijf met opdrachtgevers als Shell, Dow en Total. Het brengt hem de hele wereld over: van Zweden tot Thailand en van Roemenië tot Saoedi-Arabië.
Blote voeten
Jeanne wordt in Indonesië geboren in 1947, in een jappenkamp. Haar vader heeft 14 kinderen bij een eerste vrouw. Met zijn tweede vrouw krijgt hij nog eens zeven, waarvan Jeanne er eentje van is. Met vaders hoge functie binnen de marine heeft het gezin het goed, maar na zijn overlijden in 1952 verandert dat. Jeanne komt met vier andere kinderen van het gezin in een kindertehuis totdat moeder in 1958 besluit naar Nederland te gaan met vijf kinderen. De twee oudste zussen blijven in Indonesië. De bootreis duurt 28 dagen. Jeanne was 12 jaar, sprak geen Nederlands en kwam op blote voeten aan in Rotterdam. Het gezin strijkt neer in Budel en daarna in Doorwerth. In 1959 verhuizen ze naar de Buizerdstraat in Losser, waar meerdere Indonesische gezinnen wonen. Na school gaat ze aan het werk bij de Spar aan de Kloppenstraat en later bij Van Heek en in de confectie. Ze werkt jarenlang als alfahulp.
Badhuis
Na de verkeringstijd trouwt het stel op 21 oktober 1966. Ze komen te wonen aan de Smalmaatstraat voor negen gulden vijftig aan huur per week. Luxe was er niet. Om naar het toilet te kunnen, moesten ze naar de tegenoverliggende school. Douchen werd gedaan bij Jeannes moeder of in het badhuis aan de Smitsbreeweg. “Maar we waren hartstikke gelukkig”, vertelt Wim over die tijd. Zoon Wim is dan al geboren en hun tweede zoon Danny wordt verwelkomd. In 1972 wordt het tijd om te verkassen. Het gezin verhuist naar de Lepelaarstraat. Vijf jaar later wordt er geruild met het huis van Jeannes moeder aan de Buizerdstraat. Wim verbouwt eigenhandig veel: er wordt een garage gemetseld, een bijkeuken gebouwd en de boel wordt geïsoleerd in de veronderstelling dat het huurhuis gekocht kon worden. Daar wordt een stokje voor gestoken. Nu wonen ze alweer elf jaar naar volle tevredenheid in een appartement aan de Meidoornstraat.
Line-dance
Stilzitten is er niet bij. “We houden gewoon van gezellig samenzijn”, zegt Jeanne. “Gewoon naar IKEA of Borghuis. Koffiedrinken en bespreken wat we ’s avonds zullen gaan koken. Uit eten doen we ook graag.” Daarnaast slaat het echtpaar de wekelijkse line-dance-avonden in Hengelo niet over. Jeanne danst en Wim zorgt voor de muziek. Ze hebben veel gereisd: kamperen in Spanje met de kinderen, maar ook in Joegoslavië. Iedere twee jaar werd familie in Indonesië bezocht. De laatste keer was dat in 2024.
Wim en Jeanne kennen mooie momenten in hun leven, maar hebben ook zware tijden gekend. In 2021 overlijdt zoon Wim (56) aan de gevolgen van kanker. Ondanks dit verlies genieten ze nog steeds van het leven, van de twee kinderen van zoon Danny en hun inmiddels twee achterkleinkinderen.
Het diamanten echtpaar werd verblijd met een bezoek van burgemeester Jeroen Diepemaat en vierde hun 60-jarige jubileum met een etentje bij Dijk59.
