Zestig jaar man en vrouw. Het is een mijlpaal waar je gerust bij stil mag staan. En dat deden Mia (84) en Gerrit-Jan (83) afgelopen dinsdag 27 januari uitgebreid. Samen met burgemeester Jeroen Diepmaat blikten ze terug op een leven lang lief en leed.
Beiden geboren en getogen in Overdinkel, waar het verhaal in 1963 begon. Bij de gymnastiekvereniging in Overdinkel, om precies te zijn. Gerrit-Jan zat in het bestuur, zijn oog viel op Mia Elferink en omdat ze ook nog eens dicht bij elkaar woonden, liepen ze samen vaak naar huis. Hij was 19, zij 20. De vonk sloeg over en na zijn diensttijd kregen ze vaste verkering.
Trouwen in klooster
Trouwen deden ze in het klooster in Glanerbrug. Niet omdat dat zo romantisch klonk, maar omdat de rooms-katholieke kerk het huwelijk niet wilde inzegenen: hij hervormd, zij katholiek. Het feest werd gevierd bij Roring. “We zijn nu zestig jaar verder,” merkte de burgemeester droogjes op, “en het is een succes gebleken.”
Klussen
Samen bouwden ze een leven op aan de Kerkhofweg, in een huis dat ooit onbewoonbaar was verklaard. Dat weerhield hen niet: samen met Mia’s broer pakte het stel het aan. Gerrit-Jan was een echte man van het groen. “Goed in het tuinvak, minder in het klussen,” zegt hij zelf maar waar kon hielp hij natuurlijk mee.
Bloemenweelde
Gerrit-Jan had meer dan veertig jaar een hoveniersbedrijf in Overdinkel, samen met zijn broer Daan. Boer worden had hij ook graag gewild, maar het leven liep anders. En nog steeds is hij niet uit de tuinen weg te slaan: op 83-jarige leeftijd helpt hij anderen nog graag met hun groen. Zelf heeft hij een voorliefde voor kuipplanten, al worden die ’s winters liefdevol gestald bij dochter Mirja. “Anders hebben we geen plek meer om te zitten,” waakt Mia nuchter over de balans. In de zomer is het rond het huis één grote bloemenweelde.
Twintig jurken
Mia was jarenlang druk met naaiwerk, altijd met muziek aan. Soms maakte ze wel twintig jurken per week. Later werkte ze bij de kwekerij. Nu puzzelt ze graag en gaat ze af en toe met Gerrit-Jan mee naar de tuin. Zwemmen deed ze vroeger veel, maar dat laat ze inmiddels aan anderen over.
Niet willen
Na de beëindiging van het familiebedrijf verhuisden ze vanuit Overdinkel naar Losser. Inmiddels wonen ze alweer elf jaar met veel plezier aan de Burgemeester Eekhoutstraat. Gerrit-Jan zag het aanvankelijk niet zitten: “Ik wil dit niet, ik ga hier niet heen.” Mia vond het meteen geweldig met alles gelijkvloers. Dochter Mirja sprak haar vader toe en nu wil hij er niet meer weg.
Rocky Moutains
Samen kregen ze twee dochters, Mirja en Jolanda, zes kleinkinderen en inmiddels ook drie achterkleinkinderen. Reizen deden ze ook: zo bezochten ze kleindochter Kirsten toen zij als au pair bij de Rocky Mountains verbleef. Ze maakten een rondreis langs de grote vlakten, Yellowstone en de bizons. Gerrit-Jan glundert nog als hij eraan terugdenkt: zeventien dagen lang alleen maar verwondering.
Doorzeuren
Wat is het geheim van een goed huwelijk? Daar hoeven ze niet lang over na te denken. “Accepteren, niet doorzeuren en doorgaan,” zeggen ze nuchter. “We lossen alles samen op.” Hun dochter heeft daar diep respect voor. “Ze blijven genieten van de kleine dingen.”
